دیابت و افزایش HbA1c به شناسایی بیمارانی که در معرض خطر کاهش سریع عملکرد کلیوی هستند، کمک می کنند

24اکتبر 2019 - براساس یافته های منتشر شده در مجله دیابت و عوارض آن، در بین بزرگسالانی که چندین بار در بیمارستان ها بستری شده اند، احتمال وخیم شدن سریع عملکرد کلیه ها در مبتلایان به دیابت نوع 2 در مقایسه با افراد فاقد دیابت بیشتر است.

دکتر نیلوفر ترکمانی، از بیمارستان Austin و محقق دانشگاه ملبورن در استرالیا گفت: ما متوجه شدیم که وجود دیابت و سطح بالاتر HbA1c به شدت و به طور مستقل با نتایج کلیوی ضعیف در پیگیری بیماران همراه است. چنین بیمارانی در معرض خطر وخیم شدن نسبتاً سریع عملکرد کلیه ها هستند و یک هدف منطقی برای مداخلات پیشگیرانه ی ساختاری می باشند.

ترکمانیو همکارانش یک مطالعه ی کوهورت مشاهده ای آینده نگر را بر روی 4126 بزرگسال حداقل 54 ساله(سن متوسط ​​، تقریبا 77 سال ؛ 41٪ زن) که از سال 2013 تا 2016 ، دو بار یا بیشتر به بیمارستان آستین در ملبورن، مراجعه نموده بودند، انجام دادند. میزان فیلتراسیون گلومرولی تخمین زده شده(eGFR) برای شرکت کنندگان قبل از شروع مطالعه، بیش از 30 میلی لیتر در دقیقه در 73/1 مترمربع و سابقه قبلی درمان جایگزینی کلیه، نداشتند. محققان داده های مربوط به HbA1c و eGFR را در 465 روز در طول زمان پیگیری متوسط، ​​بررسی کردند.

دیابت در 26٪ از افراد تشخیص داده شده بود. محققان خاطرنشان كردند که در 19٪ افراد مبتلا به دیابت و در 13٪ از بیماران بدون دیابت، بیماری مزمن كلیوی استیج 4 تشخیص داده شد(P <.001).

احتمال کاهش eGFR بیش از 50٪ در میان شرکت کنندگان مبتلا به دیابت در مقایسه با افراد بدون دیابت بیشتر بود(OR = 1.42؛CI 95درصد ، 1.18 تا 1.7). محققان همچنین قبل از شروع مطالعه احتمال بالاتری را برای مبتلایان به دیابت وeGFR حداقل 45 میلی لیتر در دقیقه / 1.73 متر مربع، پس از تعدیل نتایج، پیش بینی کرده بودند.

به گفته محققان، کاهش سریع عملکرد کلیه ها ،- که با کاهش سالانه eGFR بیش از 5 میلی لیتر در دقیقه / 1.73 مترمربع مشخص می شود-، برای شرکت کنندگان مبتلا به دیابت بیشتر از افراد بدون دیابت اتفاق می افتد،بخصوص بین سال اول و دوم پیگیریOR = 1.4)؛95 CI  درصد؛ 1.63 تا 1.2).

احتمال پایان دادن به مطالعه در eGFRبرابر با30 میلی لیتر در دقیقه در 1.73 متر مربع برای افراد مبتلا به دیابت در مقایسه با افراد فاقد دیابت بیشتر بود(OR = 1.25 ؛CI  95 درصد؛ 1.03 تا 1.53).محققان نوشتند که مقدار HbA1cدر ابتدای مطالعه، احتمال پایان دادن به مطالعه درeGFRبرابر با 30میلی لیتر در دقیقه در 1.73 مترمربع را تحت تأثیر قرار نمی دهد، اما به ازای هر 1 درصد افزایش مقدار HbA1cنسبت به مقدار آن در ابتدای مطالعه، کاهشپنجاه درصدی eGFR، 7درصد (OR = 1.07 ؛ CI  95٪ ؛ 1.01-1.4) و "کاهش سریع" عملکرد کلیوی، 11٪  محتمل تر می شود(OR = 1.11 ؛95 CI  درصد ؛ 1.05-1.18).

دکتر ترکمانی می گوید: یافته های ما حاکی از آن است که، در جمعیتی از بیماران بستری در بخش عمومی که البته چندین بار در بیمارستان بستری شده اند، وجود دیابت و افزایشHbA1c ، شناسه هایی قوی برای افزایش خطر وخامت سریع عملکرد کلیه ها در طی یک دوره کمی بیشتر از یک سال، فراهم می کند.

علاوه بر این، نتایج حاکی از آن است که بیماران بستری مبتلا به دیابت یک جمعیت پرخطر هستند، که ممکن است یک گروه هدف مناسب برای تحقیقات مداخلاتی خاص به منظور محافظت از کلیه ها باشند. سرانجام، محققان به این نتیجه رسیدند که در صورت اعمال چنین مداخلاتی، باید تمام بیماران مبتلا به دیابت مورد هدف قرار گیرند.

منبع:

https://www.healio.com

Torkamani N, et al. J Diabetes Complications. 2019;doi:10.1016/j.jdiacomp.2019.107465.